MİM ;ANILARR ANILAR

Çocukla çocuk beni mimlemiş..Çocukluğumda ya da gençliğimdeki komik-tehlikeli anılarım..

Önce çocukluktan başlarsam, ben öyle yaramaz haşarı bir çocuk değildim..O yüzden aklıma gelen pek tehlikeli bir anım yok ama şu vardı..Seneyi hatırlayamıyorum ama sanırım ben ortaokula yeni başlamıştım..Yaz tatili için Alanya’da bir oteldeydik,bu arada kardeşimle benim aramda da 4 yaş var.Ben 11-12 olsam ,o 7-8 yaşlarında yani..Bizim de meşhur bir deniz yatağımız var ve bir türlü paylaşamıyoruz..Denizde üstünde ,plajda yine üstünde .Deniz yatağından bir ayrılamama durumu var..Ablam ‘abla’ olduğundan pek bizimle takılmıyor o sıralar..Yine biz kardeşimle denizde , yatağın üzerinde çeşit çeşit oyunlar buluyoruz kendimize..Yok yatakta atmaca, yok yatakta ayağa kalkmaca , yok sen yatakla kaç ben kovalıyım filan çocukça uyduruk oyunlar işte..Denizde bir miktar dalgalı, kendimizce iyi yüzme bildiğimiz için boyumuzu geçen yerlerde oynuyoruz..Biz farkında olmadan kıyıdan çok uzaklaşmışız.Gözleri ile bizi sürekli takip eden annem ve babam telaşlanmışlar ama bize seslerini duyuramıyorlar , el kol işaretleri yapıyorlarmış ama biz görmüyoruz.Babam bize duyuramayınca sesini bizim yanımıza geldi..Ne yapıyorsunuz çocuklar çok açıldınız hadi dönün geri ,dedi.. Dönmeye çalışıyoruz ama oyun oynamaktan bacaklarda hal kalmamış, iki kulaç atıyoruz hoop dalga 3 kulaç geri atıyor bizi.. Sonra plajdan biri daha geldi babam bir tarafından, o amca bir tarafından çektiler yatağı, bizi karaya getirdiler..Bizde korktuk tabi dönmeye çalışıp da dönemeyince..Plaja geldik suçlu yatak oldu..Anneme yatağı şikayet ediyoruz..Nerdeyse gece de deniz yatağında yatacak olan biz..Tutturduk biz bu yatağı istemiyoruz ,biz onun üstünde yatmayız (plajdayız bu arada)..Yatak suçlu ya.. Herhalde tatil bitene kadar yatakla pek samimi olmamıştık.

Gençlik anıları deyince de Üniversite aklıma geliyor.. Ben 2 kız arkadaşımla evde kalıyordum.Evimiz 2 oda bir salondu ama fazla eşyamız yoktu. Kocaman salonumuz eşya olmadığından ve fazla ısınmadığından sadece dolapların ve bavulların durduğu bir oda haline gelmişti..Fazla abur cubur yemekten kilo aldık diye salonda voleybol , futbol filan oynardık.. koşturmaca olsun diye bize. Apartman ilk sene full öğrenciydi,bir yaşlı teyzemiz vardı bizim karşımızda o kadar.Gürültü teyzeye gitmedikçe problem olmazdı yani..
3 yada 4 katlı bir apartmandı ve hepsi kız öğrencilerle doluydu.En korkusuzları da içlerinden ben..Sürekli kızları korkuturdum..Bakkala gidip gelirken en alt katta oturanların camına bir şeyler atıp kaçardık..Gecenin bir yarısı (ben hiç düşkün olmadığım halde)canımız tatlı isterdi..Son otobüsle gider ,alır gelirdik..
Kahkahalarımız hiç eksik olmazdı..Ben zaten sürekli gülen bir tipim, apartmandaki kızlar da öyle çıkınca apartman kahkahadan yıkılırdı.. Bir gün arkadaşların evinde toplanmışız kakara kikiri yapıyoruz..Onların evde de koltuk bile yok, yatakların üstündeyiz hepimiz..Bir fotoğraf çektirelim dedik.Toplandık hepimiz bir araya en sonda ben atladım yatağa ama ne atlayış.. Yataktan çatırt diye bir ses çıktı..Yatak kırılmıştı!! Gel de gülme işte..Tabi en son ben atladığım için ihale bana kaldı ,sen kırdın yatağı oldu..
Teyzede haklı olarak çıldırırdı niye bu kadar gülüyor bunlar diye..Arada kapıyı çalar ‘biri mı gıdıklıyor kızım sizi, neye gülüyorsunuz bu kadar’ derdi..

Zevkli bir mim oldu…Eskilere gittim valla..Özlemişim kız kıza şımardığımız günleri..

Unuttum birini mimlemeyi..Bende sevgili Tuğba'nın Dünyası -Tuğbayı vee Annelerle Hayata Dair -Flame'i mimliyorum..Tabi kabul ederlerse :)